เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
ไขปริศนา ระฆังเตือนภัยลั่น
ภายในถ้ำไม่มีแสงสว่างแม้แต่น้อย
ด้วยสายตาของลู่เจี้ยนเวย พอมองเห็นเพียงเค้าโครงร่างอันเลือนรางเท่านั้น
“แขกผู้มีเกียรติคงไม่ใช่ เจ้าล่อข้ามาที่นี่มีจุดประสงค์ใดกัน”
พอเห็นฝูงหนอนตั้งแถวต้อนรับ นางก็มั่นใจไปเก้าในสิบส่วนแล้วว่า จักรพรรดิกู่รักในถุงผ้าต้องเกี่ยวข้องกับผู้ใช้วิชากู่ในถ้ำนี้อย่างแน่นอน
ตอนกลางวัน เสี่ยวอู้พบว่ามีจักรพรรดิกู่อยู่บนยอดเขาร้าง และอีกฝ่ายก็สัมผัสถึงมันได้เช่นกัน เพียงแต่จักรพรรดิกู่รับรู้มีความสามารถในการล่อลวงคนและแมลง การรับรู้ของนางกับเสี่ยวอู้จึงถูกบิดเบือนไป
มิน่าเล่าคนของสำนักเซียวเหยาถึงไม่มีใครรู้เลยว่าบนยอดเขาร้างซ่อนคนอยู่คนหนึ่ง
ท่ามกลางป่าเขาเต็มไปด้วยแมลง สำหรับผู้ใช้วิชากู่ชั้นสูงแล้ว แมลงพวกนี้ก็คือหูตา กู่รับรู้ยังสามารถส่งต่อข้อมูลจากระยะไกลมาให้ผู้เลี้ยงผ่านสายตาของแมลงตัวอื่นได้อีกด้วย
คนผู้นี้ตอนกลางวันไม่มีความเคลื่อนไหว ตกกลางคืนกลับจงใจล่อกู่รักตัวแม่เพื่อให้นางมาที่ถ้ำ ย่อมต้องมีเจตนาแอบแฝงแน่นอน
“ที่นี่ไม่มีคนมานานกว่ายี่สิบปีแล้ว แต่มีเดรัจฉานแวะเวียนมาไม่น้อย”