เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
หญิงงามอันดับหนึ่ง เมืองต้าต้า และหอโอสถศักดิ์สิทธิ์
นอกศาลาลมฝนซัดกระหน่ำ ด้านในกลับเงียบกริบจนชวนอึดอัด
เยี่ยนเฟยฉางยืนกอดดาบนิ่ง ไม่แม้แต่จะปรายตามองเขา ทำเหมือนไม่ได้ยินคำพูดนั้นสักคำ
จ้าวรุ่ยโกรธจัด แรงกดดันของอาจารย์ยุทธ์ระดับหกทะลักเข้าใส่พวกลู่เจี้ยนเวยทั้งแปดคนในพริบตา แม้แต่สายฝนนอกศาลายังถูกพลังภายในพัดจนเปลี่ยนทิศ
เยี่ยนเฟยฉางชักดาบออกจากฝัก ลมดาบอันดุดันเข้าปะทะการโจมตีของจ้าวรุ่ย แล้วโถมกลับไปด้วยความเกรี้ยวกราดยิ่งกว่า
พลังภายในปะทะกันกลางอากาศ ผลปรากฏว่ากินกันไม่ลงทีเดียว
จ้าวรุ่ยประหลาดใจไม่น้อย นึกไม่ถึงว่าจะมาเจอคู่ต่อสู้ที่ตึงมือขนาดนี้ในที่ห่างไกลความเจริญ
เขาพินิจมองเยี่ยนเฟยฉางอย่างละเอียด แล้วกวาดสายตามองดาบในมืออีกฝ่าย ในใจเริ่มเดาออกเลา ๆ
ยังไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไร เปี้ยนสิงโจวที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ก็ดึงพัดพับออกจากสายคาดเอว คลี่ออกอย่างสง่างามคล่องแคล่ว แล้วพูดปนยิ้มว่า
“ดาบคลื่นคลั่งตระกูลเยี่ยน สมคำร่ำลือจริง ๆ”