หมอรับเชิญ ออกเดินทาง โฉมสะคราญ

หมอรับเชิญ ออกเดินทาง โฉมสะคราญ

ในโรงเตี๊ยมไม่มีคนอื่น นอกจากพวกลูกจ้างแล้ว ก็มีแต่นายบ่าวตระกูลเวินกับนายบ่าวตระกูลซ่างกวน

ทั้งสี่คนก็นั่งร่วมประชุมด้วย

ลู่เจี้ยนเวยนั่งตำแหน่งประธาน แสงเทียนสว่างไสวทั่วห้องโถง ส่องกระทบดวงหน้าหมดจดงดงาม แววตาสะท้อนเปลวเทียนที่ไหวระริก ดั่งดวงดาวพราวแสงพร่างพรายบนฟากฟ้าราตรี

นางกวาดตามองทุกคน แล้วเปิดประเด็นตรงไปตรงมา

“ข้าคิดจะไปแดนตะวันตกเฉียงใต้สักเที่ยว ไปรอบนี้อาจจะสักครึ่งปี ปีหนึ่ง หรืออาจจะนานกว่านั้น”

หนทางไปแดนตะวันตกเฉียงใต้ไกลแสนไกล แถมคนที่นั่นก็บาดหมางและแปลกแยกกับยุทธภพจงหยวนไม่น้อย หากจะเข้าไปหาตัวยาในป่าดงดิบทึบ ย่อมต้องเตรียมการล่วงหน้าให้พร้อม

ต่อให้ลู่เจี้ยนเวยไม่เคยไปแดนตะวันตกเฉียงใต้ นางก็นึกภาพออกว่าคนที่นั่นคงตั้งแง่รังเกียจคนนอกขนาดไหน

นางต้องไปปักหลักที่นั่นให้มั่นคงเสียก่อน ถึงจะออกตามหายาถอนพิษได้โดยไม่ต้องพะวงหน้าพะวงหลัง

ลุงจางเข้าใจทันที จึงถามว่า “เถ้าแก่คิดจะไปเปิดสาขาใหม่ที่นั่นหรือขอรับ”