กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
คนบ้าที่ย้อนแย้ง กับเถ้าแก่ลู่ผู้น่าสะพรึงกลัว
ลู่เจี้ยนเวยเดินตามแม่ค้าขายดอกไม้เลี้ยวตรงหัวมุมถนน
ลุงจางกับเซวียกวานเหอย่อมไม่อยู่รอที่เดิมแน่ รีบวิ่งหน้าตั้งไปตามหานเซี่ยวเฟิงทันที
“เธอดูไม่กังวลเลยสักนิดนะ” ลู่เจี้ยนเวยเอ่ยถามเสียงนุ่ม “พวกเขาไปตามคนของกรมเสวียนจิ้งมา ไม่กังวลว่าจะโดนจับยกก๊กหรือไง”
แม่ค้าขายดอกไม้ชะงักฝีเท้าเล็กน้อย หันกลับมามองนางด้วยดวงตากลมโตดำขลับ
“ท่านเองก็ดูไม่กังวลเหมือนกัน”
“วิธีที่พวกเธอใช้จัดการคนก็มีแค่วิชาพิษ ซึ่งเธอก็น่าจะรู้อยู่แล้วนี่ว่าฉันถอนพิษไปหมดแล้ว”
“ท่านเก่งมาก” แม่ค้าขายดอกไม้บอก “อาจารย์ของข้าตั้งชื่อมันว่า ‘ชายไร้ใจ’ เพราะต้องการจะฆ่าพวกผู้ชายหลายใจให้หมดโลก”
‘พิษมวลบุปผาริษยา’ กับ ‘พิษชายไร้ใจ’ ชื่อพวกนี้ตั้งได้ฟังดูเคียดแค้นตัดพ้อจริง ๆ
ลู่เจี้ยนเวยหัวเราะเบา ๆ “อาจารย์ของเธออยากจะเป็นหลินฉงเยว่คนที่สองหรือไง”