เมืองวั่งเยว่ เบาะแสที่มาของพิษ

เมืองวั่งเยว่ เบาะแสที่มาของพิษ

คนที่จะร่วมเดินทางได้รับการสรุปเรียบร้อย

ลุงจางรับหน้าที่ “กวาดหิมะ” ส่วนเซวียกวานเหออยากกลับบ้านพอดี เลยขันอาสามาเป็นคนขับรถม้า

“เถ้าแก่ลู่เจ้าคะ” หลานหลิงส่งเสียงออดอ้อนรั้งลู่เจี้ยนเวยไว้ สายตาคมสวยจ้องมองนางไม่กะพริบ “ถ้าท่านไปแล้ว อีฉันจะทำยังไงล่ะเจ้าคะ”

คนของป้อมลมทมิฬไม่กลัวลมหิมะ ยังคงปักหลักเฝ้าอยู่ข้างนอกไม่ไปไหน หากลู่เจี้ยนเวยไม่อยู่โรงเตี๊ยม สองพี่น้องเฮยโฮ่วกับเฮยจ้งคงบุกเข้ามาแน่

นางไม่ได้กลัวการสู้รบตบมือ แต่กลัวชุดใหม่จะพังต่างหาก

ลู่เจี้ยนเวยบอกว่า “ไม่ต้องห่วง พวกมันเข้ามาไม่ได้หรอก”

ไอเทมของโรงเตี๊ยมผูกติดอยู่กับตัวโรงเตี๊ยม ไม่ว่าตัวนางจะอยู่ที่ไหน เสี่ยวเค่อก็รายงานสถานการณ์ได้แบบสด ๆ ขอแค่มีใครบังอาจบุกเข้ามา นางก็เปิดใช้ไอเทมได้ตลอดเวลา

แววตาของหลานหลิงฉายประกายครุ่นคิดขึ้นมาวูบหนึ่ง ก่อนจะยิ้มหวานหยดย้อย

“เถ้าแก่ลู่นี่พึ่งพาได้จริง ๆ ถ้าไม่ติดว่ามีเรื่องหยุมหยิมกวนใจล่ะก็ อีฉันอยากจะอยู่ข้างกายท่านไปตลอดชีวิตเลยเจ้าค่ะ”