กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กำลังขาดคนผ่าฟืนพอดี
เซวียกวานเหอตัดสินใจเองไม่ได้ เลยต้องลงมาถามลู่เจี้ยนเวยที่ชั้นล่างอีกรอบ
“บ้านอยู่ไกล ไม่สะดวกรับสั่งทำน่ะ” ลู่เจี้ยนเวยเปลี่ยนเรื่องอย่างแนบเนียน “ใกล้เที่ยงแล้วนี่”
เซวียกวานเหอรีบพูดทันที “เดี๋ยวข้าไปบอกแม่นางเว่ยก่อน แล้วจะรีบไปทำกับข้าวขอรับ”
พูดจบก็หมุนตัวเดินขึ้นชั้นบนไป
ลู่เจี้ยนเวยหยิบกระจกทองแดงบานเล็กออกมา อาศัยโต๊ะคิดเงินบังไว้ แล้วส่องดูใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตของตัวเองอย่างเพลิดเพลิน
สมแล้วที่เป็นเธอ ฝีมือขายของนี่ระดับชั้นยอดจริง ๆ
“เธอปฏิเสธไปตรง ๆ แบบนี้ ไม่กลัวว่านางจะไม่ซื้อจริง ๆ เหรอ” เสี่ยวเค่อไม่เข้าใจ
ลู่เจี้ยนเวยมั่นใจมาก “ไม่มีทาง”
“ทำไมล่ะ”