รู้จักการตลาดแบบจำกัดสินค้าไหม

รู้จักการตลาดแบบจำกัดสินค้าไหม

ลุงจางใจเต้นระทึก เขารู้เลา ๆ ว่าลู่เจี้ยนเวยหมายถึงอะไร แต่ก็เดาไม่ออกว่านางจะตั้งราคาซื้อขายอย่างไรกันแน่

“เถ้าแก่ลู่ ท่านหมายความว่าอย่างไรหรือขอรับ”

ลู่เจี้ยนเวยหลุบตามองเขา สีหน้าเรียบเฉย

“เจ้าไม่ได้พูดความจริง ที่คฤหาสน์ถูกล้างบาง ถ้าไม่ใช่ศัตรูแค้นทำ ก็คงเป็นเพราะทรัพย์สินสมบัติ”

“...”

“เจ้าอยู่ที่คฤหาสน์มาค่อนชีวิต แต่กลับไม่รู้ว่าใครเป็นคนลงมือ แม้แต่ผู้ต้องสงสัยก็ยังคิดไม่ออกสักคน แสดงว่าเรื่องศัตรูแค้นแทบเป็นไปไม่ได้เลย ก็เหลือแค่เรื่องสมบัตินั่นแหละ”

แววตาของลุงจางฉายแววนับถือ ก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นยิ้มขื่น

“คนแก่กับเด็กแค่นี้ ไม่คุ้มให้ฝ่ายนั้นต้องยกพวกตามล่าเอาเป็นเอาตายหรอก ถ้าพวกเขาได้ของที่ต้องการไปแล้ว ก็ไม่มีเหตุผลที่จะตามกัดพวกเจ้าไม่ปล่อย เพราะงั้น บนตัวพวกเจ้าต้องมีปัญหาใหญ่ติดมาแน่”

จูเยว่งงเป็นไก่ตาแตก รีบพูดว่า “พี่สาวเถ้าแก่ ท่านเข้าใจผิดแล้ว ข้าโตมาจนป่านนี้ ไม่เคยได้ยินท่านพ่อพูดถึงสมบัติอะไรเลย พ่อบ้านจางเองก็ไม่รู้เหมือนกัน”