เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 เส้นแบ่งเป็นตาย
ในศาลา มีคนมานั่งทำความเข้าใจเต๋าเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งคน ไม่ได้ทำให้ใครแตกตื่นแต่อย่างใด
มีเพียงหลินมู่คนเดียวที่สีหน้าแปลกไป ชายคนนี้ทำให้เขารู้สึกคุ้นตาอย่างบอกไม่ถูก
แค่ขอบเขตหลอมปราณขั้นสมบูรณ์ ก็กล้าเหยียบย่างเข้ามาถึงส่วนในของสมรภูมิโบราณ จู่ๆ เขาก็นึกถึงคนคนหนึ่งขึ้นมา
สายตาของหลินมู่กวาดผ่านใบหน้าของเจียงอวี่เวยที่ยืนอยู่นอกศาลา ไม่รู้ว่าในใจกำลังคิดอะไรอยู่
ยามนี้เป็นช่วงเวลาสำคัญในการทำความเข้าใจเคล็ดวิชาล้ำลึก เขาจึงกดความสงสัยในอกลงไปก่อน
เย่เฉินนั่งลงทำความเข้าใจอักขระยันต์กลิ่นอายเต๋าของศาลา เงียบกริบไร้เสียง ลืมสิ้นทั้งตนเองและสรรพสิ่ง
เมื่อเข้าใจคัมภีร์เต๋าไปแล้วสามม้วน การคลำหาทางตามรอยเดิมจึงรุดหน้าไปเร็วมาก หลังจากผสานสัมผัสวิญญาณเข้ากับศาลาได้ไม่นาน แสงสายฟ้าก็ฉีกกระชากความมืดมิด งูสายฟ้านับร้อยล้านเส้นเลื้อยสะบัดอย่างบ้าคลั่ง
เป็นไปตามคาด เย่เฉินคล้ายกับแหวกม่านหมอกออกมาได้ ในศาลามีชายหนุ่มชุดบัณฑิตยืนไพล่มือมองงูเงินสายฟ้าอยู่ไกลๆ เขาจับสัมผัสของเย่เฉินได้แล้ว
ชายหนุ่มยังคงหันหลังให้ พลางส่งเสียงสงสัยออกมา “ทำไมนางถึงเลือกเจ้า”