เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 165 เศษเสี้ยวของจวนเซียน
ทิวเขาของสำนักหลิงเมี่ยว เมฆดำลอยต่ำ ฟ้าแลบสีเลือดนับไม่ถ้วนฟาดผ่าลงมา ราวกับพายุใหญ่กำลังจะมาถึง
ศาลาทั้งสี่หลังพังทลายลง ไม่มีกลิ่นอายเต๋าและอักขระยันต์คอยสกัดกั้นอีกต่อไป เหลือเพียงเศษหินลอยเคว้ง ควบคู่กับพายุแห่งมิติอันตรายถึงชีวิตที่พัดวนอยู่รอบด้าน
ถึงอย่างนั้นก็ยังมีผู้ฝึกตนรุดหน้ามาอีกไม่น้อย พากันกระโดดผล็อยเหมือนวานรเพื่อเสาะหาวาสนา แม้ต้องเสี่ยงชีวิตก็ตาม
บนผืนดินลอยฟ้า เย่เฉินก้าวเดินอย่างสบายอารมณ์ดุจเหินลม พายุแห่งมิติเผยเขี้ยวเล็บราวกับงูดำ พร้อมจะจู่โจมปลิดชีพได้ทุกเมื่อ ทว่าเย่เฉินกลับลอยไปตามสายลม พริบตาที่ภัยมาถึง เขาก็พลิ้วกายจากไปเหมือนใบไม้ร่วง
แม้เจียงอวี่เวยจะมีเคล็ดวิชาซวนจีเหนี่ยวนำจิต แต่หากไร้เย่เฉินคอยชี้แนะ นางก็คงตกอยู่ในวงล้อมอันตรายรอบด้านเช่นกัน