เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 102 สมรภูมิโบราณ
หลิ่วชิงเหยียนรู้สึกอบอุ่นในใจ ใช่แล้ว ตอนนี้นางมีเซียวอี้เฉินอยู่ข้างกาย ส่วนคำนินทาว่าร้ายพวกนั้นจะไปสนใจทำไม ก็แค่อิจฉาริษยากันไปเองทั้งนั้น
เซียวอี้เฉินตบหลังมือหลิ่วชิงเหยียนเบาๆ “เรื่องนั้นเจ้าคิดดูอย่างไรแล้วบ้าง”
“ข้ายังคิดไม่ตกเลย”
“ชิงเหยียน เท่าที่ข้ารู้มา บรรพชนสำนักเมฆาครามเหลืออายุขัยอีกไม่มาก ทั้งยังบาดเจ็บสาหัส อีกหกสำนักต่างจ้องมองตาเป็นมัน เจ้าควรรีบหนีไปจากแดนวุ่นวายแห่งนี้แต่เนิ่นๆ เถิด”
“อืม ข้าเข้าใจแล้ว หากข้าคิดตกเมื่อใดจะบอกท่านนะ”
“ดี ข้าจะรอเจ้า” เซียวอี้เฉินทอดสายตาอ่อนโยนพลางดึงหลิ่วชิงเหยียนเข้ามากอดไว้ในอ้อมอก
งานประมูลยังคงดำเนินต่อไป
บรรดาอาวุธวิญญาณ เม็ดยาสร้างรากฐาน เคล็ดวิชา และสมุนไพรวิญญาณชิ้นต่อๆ มา ต่างถูกประมูลไปด้วยราคาเหยียบฟ้าทั้งสิ้น
ราคาพุ่งไปถึงหลายพันศิลาวิญญาณระดับกลางเป็นว่าเล่น หากเทียบกับตระกูลบำเพ็ญเซียนที่แท้จริงแล้ว เย่เฉินก็พลันรู้สึกว่าตนเองช่างยากจนเหลือเกิน