กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
เมื่อได้ยินดังนั้น โม่เป่ยเซินก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกคอแห้ง ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงเล็กน้อย
เขาพยายามข่มกลั้นความปรารถนาที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นมาในใจ พยายามทำตัวให้สงบเยือกเย็น แล้วเอ่ยเสียงต่ำ “มีหรือ”
กู้หว่านกลอกตาใส่เขาทันที
เธอจะไม่เข้าใจผู้ชายคนนี้ได้อย่างไร
ปากก็บอกว่าไม่มี แต่ความจริงล่ะ ร่างกายของเขากลับซื่อสัตย์อย่างถึงที่สุด!
โม่เป่ยเซินเห็นสาวน้อยของตนกลอกตาก็อดหัวเราะออกมาไม่ได้
เขายกมือขึ้นลูบผมที่นุ่มสลวยบนศีรษะของสาวน้อย ก่อนจะพูดกับเธอ “อาหว่าน พรุ่งนี้ผมจะไม่ไปที่บริษัทกับคุณแล้วนะ ผมตั้งใจจะออกไปสำรวจพื้นที่ดูสักหน่อย ดูว่าที่ไหนค่อนข้างมิดชิดและเหมาะสำหรับเก็บของพวกนั้น”
พอได้ยินโม่เป่ยเซินพูดแบบนี้ กู้หว่านก็เกิดความสนใจขึ้นมาทันที