ตอนที่ 0215

โม่เป่ยเซินได้ยินเสียงพึมพำของแม่หนูน้อยของตัวเอง ในดวงตาอันลึกล้ำมีบางสิ่งวาบผ่านไป แต่ก็กลับมาสงบนิ่งอย่างรวดเร็ว

เขาสามารถฟังออกถึงความรำพึงรำพันและความคิดถึงอย่างลึกซึ้งที่แฝงอยู่ในน้ำเสียงของแม่หนูน้อย

“เห็นมันแล้ว รู้สึกเหมือนได้กลับไปตอนที่เราเพิ่งแต่งงานกันเลยใช่ไหม?”