กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
ตอนที่กู้หว่านและโม่เป่ยเซินกลับลงมาที่ห้องนั่งเล่นชั้นหนึ่ง ก็เป็นเวลาสิบเอ็ดนาฬิกาสามสิบนาทีแล้ว
ในเวลานี้ ภายในห้องนั่งเล่นครึกครื้นเป็นอย่างมาก
นอกเหนือจากฉู่เย่เซวียนที่ยังคงเดินทางไปทำภารกิจที่ต่างประเทศ และโจวเฉิงที่ยังคงตามจีบภรรยาอยู่ที่มณฑลหนานไม่ได้มาแล้ว บรรดาญาติสนิทมิตรสหายคนอื่น ๆ ล้วนมากันหมด
ถังฮ่าวอวี่อุ้มอู่เป่าเอาไว้ นั่งอยู่บนโซฟาเดี่ยวตัวนั้น ปากก็เอาแต่ร้องเรียกไม่หยุด “น้องสาว น้องสาว ยังจำฉันได้ไหม ฉันคือพี่ฮ่าวอวี่ของเธอไง...”
แม่หนูน้อยในเวลานี้แม้จะยังเรียกคนไม่เป็น แต่ก็ยิ้มเป็นแล้ว
เธอส่งรอยยิ้มไร้เดียงสาให้กับถังฮ่าวอวี่ พร้อมกับส่งเสียง “อ้อแอ้” ออกมาจากปาก ราวกับกำลังตอบรับถังฮ่าวอวี่อย่างไรอย่างนั้น ทำให้ถังฮ่าวอวี่ดีใจจนแทบแย่