กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
กู้หว่านเห็นเช่นนั้นจึงรีบยื่นมือไปดึงโม่เป่ยเซินไว้ กล่าวเสียงเบาว่า “ฉันลองแล้ว เสื้อผ้าพวกนั้นใส่ได้หมด พอดีตัวมาก แถมยังเป็นแบบที่ฉันชอบทั้งนั้น”
“แต่ฉันคิดว่าซื้อสักสองชุดมาสับเปลี่ยนก็พอแล้ว ส่วนที่เหลือรอพวกเราไปนครเซิ่งจิงค่อยซื้อ”
โม่เป่ยเซินกลับกล่าวว่า “สองชุดน้อยเกินไป”
“สิบชุด ตกลงตามนี้!”
ตัดสินใจเด็ดขาด
กู้หว่าน “......”
สรุปคือเธอพูดไปก็ไร้ความหมายงั้นหรือ!
พนักงานขายที่อยู่ด้านข้างกลับดีใจแทบแย่
แม้จะบอกว่าไม่ได้เอาเสื้อผ้าพวกนี้ทั้งหมด แต่สิบชุดก็ไม่น้อยแล้ว ยิ่งไปกว่านั้นราคาของเสื้อผ้าทั้งสิบชุดนี้ล้วนอยู่เหนือ 100 หยวน สิบชุด นั่นก็คือเงิน 1,000 กว่าหยวน
ในฐานะพนักงานขาย พวกเธอสามารถรับค่านายหน้าได้ไม่น้อยเลย