กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย มาดามแครอท
โจวเฉิงได้ยินคำพูดประโยคนี้ของโม่เป่ยเซิน คนก็ชะงักไปในพริบตา
เบิกตากว้าง มองดูแผ่นหลังของโม่เป่ยเซินด้วยใบหน้าอึ้งงัน
ให้ตายเถอะ!
พี่สามก็แทงใจดำเก่งเกินไปแล้วมั้ง!
เขายังไม่มีแม้แต่เงาของแฟนเลย จะแต่งงานอะไรกัน?
แต่งกับอากาศหรือไง?!
โจวเฉิงหดหู่แทบแย่ มีความรู้สึกว่ามาเมืองจิ่นผิดแล้ว
ตัวเองอยู่ดีๆ ที่นครเซิ่งจิงกินหรูอยู่สบายทุกวัน ไม่ดีหรือ?
ทำไมถึงต้องวิ่งมาหาความเจ็บปวดที่เมืองจิ่นด้วยล่ะ!
“คุณชายสี่ ไปกันเถอะ”