เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Novel666
บทที่ 171 สัญญาณขอความช่วยเหลือ ผีกินซากแห่งดวงดาว และเศษซากผู้รอดชีวิตแห่งโดมิเนียนมนุษย์
อีซาดึงข้อมูลของสถานีขุดแร่ขึ้นมาดู ชำเลืองมองแวบหนึ่งก่อนจะลุกสละที่นั่งให้พลางกล่าวว่า "ในสถานีขุดแร่แห่งนี้แทบไม่มีอะไรเหลือเลย มีเพียงแร่ 19,879 ลัง เชื้อเพลิง 210 ถัง เสบียงยังชีพ 55 ลัง อาหาร 40 ลัง แล้วก็ของใช้ในชีวิตประจำวันอีกเล็กน้อยเท่านั้น มนุษย์ที่เคยทำงานในสถานีขุดแร่สมัยนั้นคงทนรับสภาพเสบียงอาหารที่ร่อยหรอลงเรื่อยๆ ไม่ไหว จึงได้พากันละทิ้งที่นี่ไปเอง... แม้แต่แกนกลางปัญญาประดิษฐ์พวกเขาก็ยังถอดเอาไปด้วย"
"แล้วตัวสถานีขุดแร่ล่ะเป็นอย่างไรบ้าง"
อีซาส่ายหน้า "ทรุดโทรมมาก ขาดการบำรุงรักษามาเป็นเวลานาน ข้อมูลทั้งหมดสูญหายไปหมดแล้ว แม้แต่เอกสารระบุตัวตนของนายทหารแห่งโดมิเนียนมนุษย์ยังถูกย้ายจากฐานข้อมูลลับเฉพาะไปไว้ในคลังข้อมูลทั่วไป... นั่นหมายความว่าฮาร์ดไดรฟ์เสียหายไปมากจนระบบทำได้เพียงบันทึกส่วนที่สำคัญที่สุดเอาไว้เท่านั้น"
"และนั่นก็อยู่ภายใต้เงื่อนไขที่ว่าสถานีขุดแร่แห่งนี้เคยมีโรงงานพิมพ์แบบอัตโนมัติคอยผลิตฮาร์ดไดรฟ์ออกมาอย่างต่อเนื่อง ทว่าจากบันทึกระบุว่า นับตั้งแต่โรงงานพิมพ์ที่รับผิดชอบชิ้นส่วนคอมพิวเตอร์พังทลายลงอย่างสิ้นเชิงเมื่อ 5 ปีก่อน ก็ไม่เคยมีการเปลี่ยนอะไหล่ชิ้นใดอีกเลย"