เกิดใหม่เริ่มต้นเป็นนักเก็บของเก่าในอวกาศ 181-190

บทที่ 181 แอปเปิลครึ่งลูก (ตอนจบ)

เฟย์นเฝ้าสถานที่ก่อสร้างอันว่างเปล่าร่วมกับคนอื่นๆ เขาขดตัวหลบอยู่ใต้ร่มเงาของรถสายพาน พลางขุดหลุมทรายลึกลงไปครึ่งเมตร ทุกคนต่างปลดกระดุมเสื้อแล้วนำมาผูกต่อเข้าด้วยกันจนกลายเป็นผืนผ้าใบพลาสติกขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยรูพรุน นำไปคลุมไว้เหนือหลุมทรายแล้วมัดปลายเข้ากับด้ามพลั่วที่ปักแน่นอยู่ในผืนทรายเพื่อใช้เป็นหลังคาบังแดดคลายร้อน

ผิวทรายด้านบนนั้นร้อนระอุจนแทบลวกไหม้ ทว่าเมื่อขุดลึกลงไปเพียงไม่กี่สิบเซนติเมตร อุณหภูมิกลับลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด

ยิ่งขุดลึกลงไปมากเท่าไร มันก็ยิ่งกลายเป็นสถานที่พักผ่อนหย่อนใจชั้นดีเพื่อหลบร้อน

ทุกคนพากันถอดรองเท้าบูทยาวแอโรเจลออก วางเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ แล้วสอดเท้าทำงานที่ส่งกลิ่นเหม็นหึ่งเข้าไปในเนื้อทราย ก่อนจะทอดกายนอนลงในหลุมทรายพลางหัวเราะร่า

ทุกคนต่างพูดคุยสัพเพเหระ มีคนเอ่ยขึ้นว่าท่านสมาชิกสภายังคงไม่ค่อยไว้วางใจสหภาพจักรวาลเสียเท่าไร ทว่าอีกคนก็รีบแทรกขึ้นมาทันควันว่า ไม่ว่าเบื้องบนจะมีความคิดซ่อนเร้นอย่างไร แต่การดูแลแรงงานของบริษัทนี้นับว่าไม่มีที่ติ ทุกคนย่อมรู้ดีว่ารองเท้าบูทยาวนั้นช่วยป้องกันไม่ให้เม็ดทรายเล็ดลอดเข้าไปเสียดสีกับเท้าท่ามกลางทะเลทรายได้เป็นอย่างดี แต่แม้กระทั่งหน่วยค้นหาแหล่งน้ำที่เคยถูกส่งออกไปในอดีตก็ยังไม่มีปัญญาได้สวมรองเท้าบูททรงสูงเช่นนี้ นับประสาอะไรกับพื้นรองเท้าที่ทำจากแอโรเจลทนความร้อนอันนุ่มสบายจนทำให้ก้าวเดินแล้วรู้สึกเบาหวิวราวกับลอยได้