บทที่ 65: ประชันความโดดเด่น วิหคเผิงปีกทอง มหาเจินจวินหงหมิงแห่งสุดหล้า!

บทที่ 65: ประชันความโดดเด่น วิหคเผิงปีกทอง มหาเจินจวินหงหมิงแห่งสุดหล้า!

เสียงแห่งมรรคาดังกึกก้อง สะเทือนโสตยิ่งกว่าเสียงคำรามของโฮ่วขนทองที่โตเต็มวัยเสียอีก

ตำหนักชิ่งเวยประหนึ่งมีชีวิต จู่ ๆ ก็ฟื้นตื่นขึ้นมา ตำหนักเซียนและหอหยกเรียงรายสลับซับซ้อน ยอดโดมเปิดออกกว้าง เผยแท่นบูชาสำริดแท่นหนึ่งลอยอยู่ เปรียบได้กับมหาตราประทับห้วงสุญญะแห่งท้องพระโรงกว่างเฉิง ตั้งตระหง่านดุจภูผาเทพบรรพกาล อานุภาพยิ่งใหญ่เกรียงไกร

ซากศพของเซียงหลิ่วที่ร่วงหล่นจากฟากดาวบรรพกาลทอดยาวอยู่บนแท่นบูชา อานุภาพดุร้ายระดับเทวมนุษย์ไร้ผู้ต้าน แม้สิ้นชีวิตแล้วก็ยังแผ่เจตจำนงแห่งความตายที่ประหนึ่งกลืนกินขุนเขาและสายน้ำ กดทับจิตใจของทุกคน จนทะเลใจราวกับถูกตราพลิกฟ้าผืนหนึ่งกดทับ

โลหิตสีเขียวหม่นไหลทะลักไม่ขาดสายผ่านแท่นบูชาสำริดโบราณที่สลักอักษรมรรคานับไม่ถ้วน กลิ่นคาวเหม็นทำให้คนหนุ่มสาวในตำหนักชิ่งเวยขมวดคิ้ว บางคนถึงกับอาเจียนไม่หยุด