กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 64: มหาเจ้ากระบี่เสวียนอู่ปราบมาร ชื่อซวี่ฟันเซียงหลิ่ว เปิดงานเฉลิมฉลอง!
“ข้าจับตาดูคนทั้งสองอยู่ คนหนึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตเพียงหนึ่งเดียวที่ยังรอดชีวิตจากถิ่นฐานเดิมของมหาปราชญ์แห่งเขาไท่ชิง และได้รับความโปรดปรานจากแสงอรุณสุดท้ายของโลก อีกคนมีต้นกำเนิดจากท้องพระโรงปฐมภูมิ ดูคล้ายจะเป็นผลงานของเทียนเหิง ผู้รวบรวมวาสนาแห่งมรรคา”
“ภูมิหลังของทั้งสองล้วนไม่ธรรมดา” มหาเจินจวินเจ้าสำนักเปิดเผย
“เฮ้อ น่าเสียดายวิถีธรรมแห่งการประทานพร เพิ่มลาภยศ และต่ออายุของข้าเสียจริง”
“ทั้งมหาปราชญ์ผู้ชรา ทั้งเจินจวินชิงฮว่าผู้โปรดเคราะห์...” มหาเจินจวินผู้ประทานลาภวาสนาและพรก้มศีรษะถอนหายใจ “ศิษย์ใต้สำนักล้วนสืบทอดมรรคากระบี่ธรรมสามแสงสายหนึ่ง”
“มหาเจินจวิน วันนี้เป็นงานเฉลิมฉลองของเทวมนุษย์ชื่อซวี่ เหตุใดเจ้าภาพจึงยังไม่ปรากฏตัวอีก?” เทวมนุษย์ธรรมลักษณ์ผู้หนึ่งในวังเซียนและหอหยกเอ่ยถามเสียงดัง