บทที่ 66: หากมิใช่เจินจวินก็เข้าสู่ท้องพระโรงทงเทียนไม่ได้หรือ? เช่นนั้นข้าจะบรรลุเป็นเจินจวินเอง!

บทที่ 66: หากมิใช่เจินจวินก็เข้าสู่ท้องพระโรงทงเทียนไม่ได้หรือ? เช่นนั้นข้าจะบรรลุเป็นเจินจวินเอง!

บนแท่นบูชาสำริดพลันปรากฏผู้ยิ่งใหญ่ผู้หนึ่งขึ้นอีกครั้ง แม้เห็นเพียงร่างเลือนราง ทว่าดวงตาทั้งสองกลับประสานด้วยศัสตรานับหมื่น ทั้งค้อน ธนู กระบี่ ขวาน ง้าว ทวน และหอก...

ราวกับกำลังต่อสู้เข่นฆ่ากับสิ่งมีชีวิตบางอย่าง ศัสตราวุธร่วงหล่นออกจากดวงตาไม่ขาดสาย แปรเปลี่ยนเป็นศาสตราจิตวิญญาณเล่มแล้วเล่มเล่า อานุภาพสังหารมิได้ด้อยไปกว่าศาสตรามหาปราชญ์ หากถล่มทวีปเป่าผิงให้จมลงก็หาใช่เรื่องยาก

“สายสืบทอดแห่งเขาซ่างชิง มหาปราชญ์ผู้บัญชาหมื่นศัสตรา!”

จากนั้นผู้ยิ่งใหญ่อีกผู้หนึ่งซึ่งสะกดข่มสรรพเผ่าพันธุ์และสรรพชีวิตก็ปรากฏขึ้นบนแท่นบูชาสำริด ยืนตระหง่านอยู่ในสถานที่ลึกลับไร้นาม อานุภาพแผ่ทะลักจนสามารถทำลายดวงดาว ร่างกายยิ่งมายิ่งเลือนราง

“สายสืบทอดแห่งเขาอวี้ชิง มหาปราชญ์อวี้หลัวเซียวไถ!”