กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 42: เกราะระฆังทอง หนังโคขุย คัมภีร์ระฆังทองจักรพรรดิหยก ระเบิดอาณาเขตพลัง!
บนหอสูงแห่งวังสวรรค์ ท่านผู้วิเศษชินเฟิ่งแห่งเขาระฆังทองนั่งไม่ติด พลางมองเจ้าทึ่มที่กำลัง “สร้างชื่อ” อยู่เบื้องล่าง จนแม้แต่เบาะหยกก็แตกร้าว เขาถกแขนเสื้อขึ้นพลางตะโกนว่า “เหวินขุย เจ้ากลับมาเดี๋ยวนี้ อย่าขึ้นไปขายหน้าอีก!”
เหวินขุยทำราวกับไม่ได้ยิน ในดวงตามีเพียงร่างของเจียงอี๋ เขาถือขวานลายบุปผาไว้ในมือ คมขวานแผ่ประกายคมกริบ ปล่อยประกายแก่นสีทองเข้าออก “ซ่างอี๋ รับให้ดีเล่า!”
เหวินขุยก้าวไปข้างหน้า กระทืบเวทีประลองอย่างแรงจนคลื่นพลังแผ่กระจาย จากนั้นยกขวานลายบุปผาฟันใส่เจียงอี๋ด้วยวิชาขวานถล่มนคร คมขวานตกลงราวกับจะผ่าเจียงอี๋ให้ตายคาที่ เช่นเดียวกับตอนที่เจียงอี๋ฟันจงหลีเซวียนด้วยกระบี่
เจียงอี๋มองขวานลายบุปผาที่ฟาดฟันเข้ามา ดวงตาสีทองไม่สั่นไหวแม้แต่น้อย เขากำกระบี่จันทร์ไพบูลย์ไว้ ปลายกระบี่พ่นปราณกระบี่ยาวห้าฉื่อหนึ่งชุ่น ตัวกระบี่พลันกวาดขวางเบื้องหน้า ก่อเกิดม่านน้ำตกปราณกระบี่สายหนึ่ง
ปราณกระบี่ส่งเสียงซู่ซ่า ก่อนปะทะเข้ากับขวานลายบุปผา เสียงดังเคร้ง ประกายไฟแตกกระจายราวกับดอกไม้ไฟจากการตีเหล็ก แสงเพลิงดุจหมู่ดาวร่วงหล่นปะทุจากจุดที่คมขวานปะทะกับปราณกระบี่ ก่อนโปรยลงทั่วพื้น