กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 41: กระบี่เปิดสายน้ำสวรรค์ ชั่งน้ำหนักคนรุ่นเยาว์!
“ยังมีผู้ใดไม่ยอมรับอีก? หากกล้าก็ขึ้นมาสู้กัน กระบี่ของข้ายังคมกริบอยู่!”
เจียงอี๋ยืนถือกระบี่ ดวงตาสีทองกวาดมองไปทั่วสารทิศ ท่วงท่าดุจพยัคฆ์จ้องเหยื่อ อานุภาพประหนึ่งปราณกระบี่พุ่งทะลวงเมฆาสวรรค์ ยืนตระหง่านอยู่บนลานประลองทองสัมฤทธิ์จนผู้คนไม่อาจละสายตา
“โอหัง! เพียงเอาชนะรองแม่ทัพชายแดนผู้หนึ่งได้เท่านั้น เป็นขยะที่ตระกูลจิตปฐมกำเนิดเนรเทศออกมา ยังกล้ากล่าววาจาใหญ่โต! หากคนไม่รู้เรื่อง คงคิดว่าเจ้ามิอาจพ่ายแพ้แล้ว!” เจินเหรินขั้นแก่นทองคำผู้หนึ่งบนหอสูงแห่งวังสวรรค์ตวาดดุดัน ร่างกายผ่ายผอมเหลือแต่กระดูก มีจุดชราขึ้นทั่วตัว เส้นผมร่วงหล่นจนเข้าสู่วัยชราใกล้สิ้นอายุขัย
“ไอ้แก่ใกล้ตาย ร่างเต็มไปด้วยจุดศพเช่นนั้นก็เข้าโลงไปเสีย อย่ามาเรียกร้องความสนใจอยู่ที่นี่!” เจียงอี๋ไม่คิดไว้หน้าแม้แต่น้อย คนแก่กลุ่มนี้ชราภาพเสียเปล่า แต่กลับไม่รู้จักเคารพตนเอง
“เจ้า! ไอ้สารเลว! เซวียนเอ๋อร์ ขึ้นไปตัดหัวเดรัจฉานตัวนี้เสีย!” เจินเหรินชรากล่าวอย่างเดือดดาล พลางสั่งคนรุ่นหลังผู้หนึ่งให้ลงสนาม