กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 43: หมัดสุริยันสังหารเหวินขุย ปราณกระบี่ยาวหกฉื่อ อาภรณ์ถักทอง
จักรพรรดิหยกยืนตระหง่านอยู่บนยอดเขา เพียงยกมือขึ้น แสงขวานเจิดจ้าสายหนึ่งก็พลันร่วงหล่นลงมา จนเต็มสายตาของเจียงอี๋ ดวงตาสีทองมองไปทางใดล้วนเห็นเพียงความขาวโพลน ร่างที่ยืนอยู่ท่ามกลางนั้นราวกับเรือลำน้อยเดียวดายที่โคลงเคลงอยู่ท่ามกลางลมฝน!
ในชั่วขณะที่ทุกคนคิดว่าทุกสิ่งได้ข้อยุติลงแล้ว แสงเพลิงจุดหนึ่งพลันลุกขึ้น แต่งแต้มประกายสีแดงทองจาง ๆ ลงท่ามกลางแสงขวานสีขาวโพลน ราวกับหยดน้ำหยดหนึ่งที่ค่อย ๆ แผ่ขยายออก
ประกายสีทองลอยร่วงลงมาเป็นริ้วสาย เปลวไฟเพียงจุดเดียวถูกเติมลงในเชื้อเพลิง ก่อนจะลุกไหม้ซู่ขึ้น แล้วพลันถูกราดด้วยน้ำมันร้อน แสงเพลิงจึงพวยพุ่งขึ้นเป็นกลุ่ม ๆ
“นั่นมัน!” ผู้คนใต้เวทีบางคนสังเกตเห็นปรากฏการณ์ผิดปกติ สถานการณ์พลิกผันอีกครั้ง!
“ซ่างอี๋ยังไม่พ่ายแพ้!”