กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 22: 《หมัดสุริยัน》 ผู้บำเพ็ญกระบี่สายบริสุทธิ์ก็เป็นเพียงเศษแก้ว! ฝ่าด่านขั้นกลางของแดนเก็บปราณ!
เจียงอี๋ลืมตาและหรี่ตาลง ดวงตามังกรหงส์แต้มด้วยเจตจำนงสีทอง โลหิตลมปราณพลุ่งพล่าน แสงชาดทอแสงลงมา ร่างทั้งร่างประหนึ่งมังกรแท้เยาว์วัยจากยุคบรรพกาล
นิ้วทั้งห้ากางออก ก่อนกำแน่นฉับพลันจนบีบอากาศแตก เสียงลมปราณระเบิดดังขึ้น พละกำลังน่าสะพรึงยิ่งนัก
“ยอดเยี่ยม! โลหิตสรรพวิญญาณเพียงหนึ่งไหกลับมีประสิทธิผลถึงเพียงนี้! หากกล่าวถึงเพียงพละกำลังทางกาย ข้าก็สามารถทุบสังหารผู้บำเพ็ญขั้นกลางของแดนเก็บปราณทั่วไปได้แล้ว!”
เจียงอี๋ทดลองพละกำลังของตน พลางอดทอดถอนใจมิได้ โลหิตลมปราณสะสมอยู่ในกายดุจทหารเตรียมพร้อมออกรบ ทว่ากลับคล้ายมหาสมุทรอันสงบนิ่ง ภายในซุกซ่อนความน่าสะพรึงกลัวบางอย่างเอาไว้ พร้อมจะก่อคลื่นยักษ์ได้ทุกเมื่อ