กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 23: เขาซ่างชิงจัดงานฉลองชัย มหาเจินจวินเจ้าสำนักกำลังจะกลับมา บทเรียนแรกของผู้บำเพ็ญกระบี่!
“มองไปทั้งสี่ทิศ ล้วนเห็นเมฆาขาวพร่างพรายเป็นผืนเดียว แผ่คลุมอยู่ใต้ยอดเขา
ยอดเขาแต่ละลูกโผล่พ้นเมฆาออกมาเพียงปลายยอด ต้องแสงตะวันราวกับแดนหยกในเหมันต์”
เจียงอี๋ยืนอยู่บนยอดเขาสีน้ำตาลแดง เบื้องหลังคือหมู่อาคารตำหนักที่มีชายคาซ้อนชั้นและคานประดับทอดยาว เบื้องหน้าคือทะเลเมฆ เขาทอดถอนใจออกมาอย่างเต็มอก
หลังจากท่านผู้วิเศษซินเหลยส่งเจียงอี๋มายังยอดเขาฉู่แล้ว ดูเหมือนมีธุระสำคัญ จึงขี่กระบี่เหินข้ามฟากจากไป
“ในเมื่อบัดนี้ตบะทะลวงถึงขั้นสี่ของแดนเก็บปราณ และอยู่ในขั้นกลางแล้ว ก็ควรเร่งพัฒนาความก้าวหน้าของวิชาต่าง ๆ ขึ้นไปอีกขั้น”