กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Jane Translate
บทที่ 12: ท่านผู้วิเศษซวงเยี่ยน ใช้ของหลวงเพื่อประโยชน์ส่วนตน กระบี่เหินแดนที่ห้า
เสียงตวาดดังกึกก้องราวฟ้าผ่าพลันระเบิดขึ้น สะเทือนแก้วหูของเจียงอี๋จนแทบแตกสลาย แสงรุ้งเก้าสีในสระเซียนสวรรค์พลิกม้วนอย่างรุนแรง เศษแสงละเอียดที่ลอยอยู่ทั่วฟ้าร่วงกราวลงมา ราวกับสายฝนแห่งแสงที่สาดเทลงมาอย่างเต็มที่
ณ ปลายทะเลเมฆ เงาร่างในอาภรณ์สีครามเหยียบย่างผ่านห้วงอากาศเข้ามา ฝีเท้ามั่นคง รอบกายพันล้อมด้วยสายลมเย็นสีขาวดุจน้ำค้างแข็ง ปรากฏวงแสงเพลิงซ้อนกันแล้วซ้อนกันอีก ทั้งสายลมและเปลวเพลิงโหมกระหน่ำไปพร้อมกัน
เขามีรูปลักษณ์เป็นชายวัยกลางคน จมูกงุ้มดุจตะขอเงิน ดวงตาคู่หนึ่งฝังลึกอยู่ในเบ้าตา เผยสีหน้ามืดหม่นเป็นอย่างยิ่ง
แววตาของเขาเย็นเยียบและเฉียบคม ยิ่งกว่าสายลมเหมันต์ที่วนเวียนอยู่รอบกายเสียอีก กวาดมองสภาพอันยุ่งเหยิงภายในสระ