บทที่ 11: รูปกายเทพสุริยัน·หมื่นทิวทัศน์ส่องนภา เงาร่างมนุษย์ศิลาหยกแสดงธรรม

บทที่ 11: รูปกายเทพสุริยัน·หมื่นทิวทัศน์ส่องนภา เงาร่างมนุษย์ศิลาหยกแสดงธรรม

ลำแสงสีทองของดวงอาทิตย์พุ่งทะลวงขึ้นสู่ฟากฟ้า ผสานปะปนกับแสงสวรรค์เก้าสีจนเกิดดับเลือนหาย เจียงอี๋ประหนึ่งดวงอาทิตย์แรกกำเนิด ค่อยๆ ลอยขึ้นจากใจกลางสระเซียนสวรรค์ เปล่งประกายเจิดจรัสไร้ประมาณ

เหนือทะเลเมฆซึ่งมีภูผาเทพสามลูกของสำนักมรรคาสามวิสุทธิ์ตั้งตระหง่าน ดวงอาทิตย์เก้าดวงแขวนอยู่ริมขอบฟ้า ส่องประกายรับกัน ก่อนพลันสว่างเจิดจ้าขึ้น

ในความว่างเปล่าปรากฏมรรคาและหลักการเกี่ยวกับดวงอาทิตย์ อักขระสีทองแต่ละตัวปรากฏเป็นอักขระมังกรตราหงส์ วิวัฒน์เป็นดวงดาวสุริยันนับไม่ถ้วน ซึ่งถือกำเนิด เติบโต และพินาศอย่างต่อเนื่อง วนเวียนซ้ำไปมาเช่นนี้

กายสุริยันของเจียงอี๋ฟื้นคืน ภายในส่วนลึกของรูปกายและจิตวิญญาณหลั่งไหลด้วยพลังสุริยันอันไร้ขอบเขต กลิ่นอายร้อนแรงและแข็งกร้าว แสงส่องสว่างไปทั่วสรรพสิ่ง