กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 751 เจียวเจียวคิดถึงเจ้ามาก
ราตรีค่อย ๆ ล่วงลึก ไป๋เวยไม่ได้ไปหารือเรื่องตระกูลเวินกับหลิ่วหมิงในทันที แต่คิดว่าจะค่อยพูดกันในวันพรุ่งนี้
เมื่อนางกลับถึงวิหารหลักแห่งยอดเขาลั่วเสีย ก็เห็นเจ้าตัวน้อยทั้งสามนั่งล้อมวงอยู่ข้างกองของขวัญเล็ก ๆ ที่พะเนินขึ้นจากของขวัญแสดงความยินดีจากทั่วสารทิศ ใบหน้าเล็ก ๆ ของพวกเขาแดงก่ำด้วยความตื่นเต้น พูดคุยกันจ้อกแจ้ก
“พี่สาว เร็วเข้า รีบแกะดูเร็ว” เสี่ยวจิ่วเป็นคนแรกที่พุ่งเข้ามาหานาง ดึงแขนเสื้อไว้ ดวงตาเป็นประกายเจิดจ้า
แม้อาจิ่งจะสุขุมกว่าอยู่บ้าง แต่ร่างกายที่เป็นหมอกของเขาก็ปั่นป่วนด้วยความตื่นเต้นเช่นกัน
แม้แต่ไป๋เสวี่ยก็วางมาดพี่ใหญ่ลงชั่วคราว ช่วยแยกกล่องของขวัญพลางมองด้วยความอยากรู้อยากเห็นเต็มเปี่ยม