กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 747 พิธีใหญ่รับการคารวะ
ผู้ทรงเกียรติชิงหลานถูกคำพูดนั้นทำให้โต้ไม่ออกชั่วขณะ สีหน้าเดี๋ยวเขียวเดี๋ยวขาว สายตานับไม่ถ้วนจากรอบด้านพุ่งเข้ามามองเขา แฝงทั้งการพินิจเยาะเย้ยและความรู้สึกคอยชมเรื่องสนุก ทำให้เขานั่งไม่ติด
เดิมทีเขาตั้งใจจะข่มขวัญไป๋เวยกับสำนักไท่ซวีเสียก่อน แต่กลับถูกอีกฝ่ายสวนกลับอย่างไม่ไว้หน้า จนเสียหน้าหมดสิ้น
ประมุขหลิ่วหมิงยืนดูอยู่ข้าง ๆ ด้วยความเบิกบานใจ แทบกลั้นไม่อยู่จนอยากปรบมือชมเชย
แต่เขารู้ดีว่าขณะนี้ตนควรแสดงบทบาทเช่นไร จึงรีบก้าวเข้าไปหลายก้าว ใบหน้าประดับรอยยิ้มประนีประนอม ก่อนโค้งคำนับไป๋เวยเล็กน้อย
“บรรพชนโปรดระงับโทสะ บรรพชนโปรดระงับโทสะ บัดนี้ท่านมีฐานะสูงส่ง เหตุใดต้องโมโหเพราะเรื่องเล็กน้อย จนเสียสุขภาพด้วยเล่า”