เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 748 พระคุณแห่งมหามรรคา
แขกเหรื่อนับหมื่นเบื้องล่าง ไม่ว่าในใจจะคิดเช่นไร ยามนี้ต่างยกจอกขึ้นดื่มพร้อมกัน
หลังดื่มจอกแรก ไป๋เวยก็รินสุราเต็มจอกด้วยตนเองอีกครั้ง สายตาหันไปทางหุบเขาราชันโอสถ น้ำเสียงเจือความสนิทสนมและจริงจังขึ้นหลายส่วน
“ระหว่างเส้นทางบำเพ็ญของไป๋เวย ข้าเคยได้รับความดูแลจากประมุขหุบเขาเมิ่งแห่งหุบเขาราชันโอสถและท่านผู้อาวุโสเซิ่งซิวหลายต่อหลายครั้ง ทั้งยังถ่ายทอดวิถีโอสถให้ข้า คลายความสงสัยให้ข้า บุญคุณนี้ข้าไม่กล้าลืม ขอยืมจอกนี้คารวะหุบเขาราชันโอสถ ขอให้วิถีโอสถของหุบเขาราชันโอสถรุ่งเรืองสืบไป ร่มเย็นเป็นสุขยาวนาน”
กล่าวจบ นางก็ยกจอกขึ้นอีกครั้ง ค้อมกายเล็กน้อยไปทางประมุขหุบเขาเมิ่งและเซิ่งซิว แล้วดื่มจนหมด
ประมุขหุบเขาเมิ่งตื่นเต้นจนใบหน้าอวบอ้วนแดงก่ำ รีบยกจอกขึ้น มือสั่นอยู่บ้าง