เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 746 ปะทะคารม
ฤกษ์มงคลใกล้เข้ามาแล้ว เสียงอื้ออึงบนลานกว้างค่อย ๆ เงียบลง ทุกคนต่างมองขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยไม่ได้นัดหมาย
ทันใดนั้นเสียงกวางร้องกังวานใสก็ดังมาจากขอบฟ้า ลำแสงสีรุ้งเก้าสีแหวกม่านเมฆออก กวางเทพเก้าสีร่างสง่างามยิ่งเหยียบเวหามา เขากวางมีรัศมีแสงเลือนรางโอบล้อมอยู่
บนหลังของกวางเทพมีคนผู้หนึ่งนั่งอยู่
นั่นคือไป๋เวย บรรพชนหมิงเวยซึ่งเป็นตัวเอกของวันนี้
นางสวมกระโปรงพิธีผ้าแพรเงือกสีเขียวอมฟ้าหม่น ชายอาภรณ์พลิ้วไหวตามสายลม ลายเมฆซ่อนเลือนรางวับแวมไปตามอิริยาบถ ขับผิวพรรณของนางให้ขาวผ่องยิ่งกว่าหิมะ
นางมิได้จงใจแผ่แรงกดดันข่มขวัญ ทว่ายามดวงตาสงบนิ่งคู่นั้นกวาดมองผู้คนเบื้องล่าง บารมีที่ติดตัวผู้บำเพ็ญขั้นมหายานโดยธรรมชาติก็ปกคลุมไปทั่วงาน ชวนให้ผู้คนเกิดความยำเกรง