กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 743 แค่ก! ฮึ!
ศิษย์พี่ใหญ่เยี่ยนชิงยืนอยู่ด้านข้าง ใบหน้ายังคงอ่อนโยน ทว่าแววตาลุ่มลึกสงบนิ่งกว่าก่อน รัศมีรอบกายดูเหมือนจะไม่ได้เพิ่มขึ้นมากนัก
เห็นได้ชัดว่าหลายปีมานี้ปราณวิญญาณในโยวโจวมีไม่พอ เขาจึงทำได้เพียงมุ่งบำเพ็ญเพียรด้านจิตวิญญาณโดยเฉพาะ
เขากำลังตบไหล่อาจารย์จ้าวชิ่งเบา ๆ พร้อมปลอบโยนเสียงต่ำ
แต่ถ้าเยี่ยนชิงไม่ปลอบก็คงไม่เป็นไร พอถูกปลอบ จ้าวชิ่งมองศิษย์คนโตของตนแล้วนึกถึงหลายปีที่เขาต้องทนทุกข์ในเมืองผีแห่งโยวโจว ขอบตาก็แดงขึ้นมา น้ำตาแทบจะทะลักอีกครั้ง
เวลานี้เอง ไป๋เวยก้าวเข้ามาในตำหนัก
สายตาของทุกคนในตำหนักพลันหันมามองนางพร้อมกัน
เยี่ยนชิงเป็นคนแรกที่เดินเข้ามาต้อนรับ