กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 744 พวกเจ้าทุกคนต้องรับศิษย์
เมื่อลองคิดอีกที ตนเองก็นั่งตัวโตอยู่ตรงนี้ หลานสาวเข้ามากลับเอาแต่พูดคุยกับศิษย์พี่ชาย ไม่ทันสังเกตเห็นเขาเป็นคนแรก เขาจงใจกระแอมเตือน นางก็ยังไม่สนใจ...
ที่แท้ไม่ใช่ไม่เห็น แต่โกรธที่เขาไม่ตอบข่าว จึงจงใจเมินเขาต่างหาก!
ยังไม่ทันได้ง้อไป๋เวย ต้วนเทียนเฉิงก็ง้อตัวเองจนหายงอนแล้ว แถมยังทบทวนความผิดของตัวเองอีกด้วย
เมื่อนึกได้เช่นนี้ ความคิดจะวางท่าของต้วนเทียนเฉิงก็ปลิวหายไปถึงเก้าชั้นฟ้าทันที
พอเห็นว่าขอบตาของหลานสาวดูเหมือนจะแดงขึ้นมา เขาก็รีบลุกเดินไปตรงหน้าไป๋เวย แล้วเอ่ยอย่างร้อนรน