กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 741 ระยะห่าง
หลังจากแยกจากกันที่ทวีปอวิ๋นอู๋ ซูหมิงเช่อกับพวกพ้องก็ตั้งใจบำเพ็ญเพียร อีกทั้งยังได้รับความช่วยเหลือจากหยาดเซียนวิญญาณที่ไป๋เวยมอบให้ในวันวาน ระดับบำเพ็ญเพียรจึงก้าวหน้าอย่างรวดเร็ว บัดนี้ทุกคนล้วนบรรลุถึงขั้นหลอมสุญญตาระยะกลางแล้ว
ความเร็วในการฝึกฝนเช่นนี้ หากมองไปทั่วทั้งโลกบำเพ็ญเซียนก็นับว่าหาได้ยากยิ่ง เพียงพอจะทำให้ผู้คนร่วมรุ่นนับไม่ถ้วนได้แต่แหงนมอง
ทว่าหากนำความสำเร็จเช่นนี้มาเทียบกับไป๋เวยที่อยู่ตรงหน้า พวกเขาก็หม่นแสงลงทันที ช่องว่างราวฟ้ากับดิน
ซูหมิงเช่อนั่งเงียบ ๆ อยู่ด้านข้าง มองไป๋เวยพูดคุยหัวเราะกับเหลยพั่วเยว่และหลิงรั่วหนิง พลางเล่าเรื่องที่พบเจอมาตลอดหลายปี