กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 682 ภูเขาปู้จวิน (14)
จ้าวสวินครุ่นคิดก่อนเอ่ยว่า “ข้าสนใจหอของวิเศษเซียนกับร้านค่ายกลในเมืองมากกว่า”
หลินจิ้งมองไป๋เวยแล้วกล่าวเสียงอ่อนโยน “ข้าไม่มีที่ใดที่อยากไปเป็นพิเศษ เช่นนั้นข้าจะไปกับศิษย์น้องหญิงเล็กแล้วกัน จะได้คอยดูแลกันด้วย”
แม้ความเห็นจะไม่ตรงกัน แต่ไม่มีใครอยากเสียเวลาในนครเซียนแห่งนี้มากนัก
ท้ายที่สุด สือเจียนในฐานะศิษย์พี่ใหญ่ก็เป็นผู้ตัดสินใจ “เอาอย่างนี้ พวกเราไปหาที่พักที่มั่นคงในเมืองด้วยกันก่อน วางสัมภาระแล้วค่อยแยกย้ายกันไป พอตกเย็นค่อยกลับมารวมตัวกันที่พัก ดีหรือไม่?”
ข้อเสนอนี้ได้รับความเห็นชอบจากทุกคนเป็นเอกฉันท์