กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 681 ภูเขาปู้จวิน (13)
ทั้ง 6 คนเลือกร้านหอเมามายเซียนที่คึกคักที่สุดในเมือง แล้วตรงไปยังที่นั่งส่วนตัวบนชั้นบนสุด
ที่นี่มองเห็นทิวทัศน์กว้างไกล สามารถมองลงไปเห็นเมืองได้เกือบครึ่งหนึ่ง ท่ามกลางเมฆาเซียนที่ลอยวน ชายคาซ้อนและคานแกะสลักก็ปรากฏเลือนรางวับแวม มีบรรยากาศงดงามเป็นเอกลักษณ์
“พนักงาน เอาอาหารขึ้นชื่อของร้านพวกเจ้ามาอย่างละจาน!” หลี่เยี่ยนเพิ่งนั่งลงก็ทุบโต๊ะอย่างใจกว้าง เสียงดังจนเซียนหลายคนที่โต๊ะข้าง ๆ หันมามอง
หลิ่วชิงซวงยกมือกุมขมับอย่างจนใจ “ศิษย์น้องสาม สำรวมหน่อย”
“จะกลัวอะไร” หลี่เยี่ยนไม่ใส่ใจ ดวงตาเป็นประกาย “กว่าจะได้ลงจากเขาสักครั้ง ยังไม่ให้กินให้เต็มที่อีกหรือ? ศิษย์พี่ใหญ่ ท่านว่าใช่หรือไม่?”