กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 677 ภูเขาปู้จวิน (เก้า)
ผ่านไปครู่ใหญ่ นางจึงค่อยเอ่ยขึ้น “กฎเกณฑ์นั้นตายตัว แต่คนเรายังมีชีวิต เจ้าเผชิญอันตรายร้ายแรงเกินคาดแล้วยังอาศัยสิ่งที่เรียนรู้ดิ้นรนเอาชีวิตรอดจนออกมาได้ นี่ต่างหากคือการทดสอบที่ดีที่สุด”
นางชะงักไปครู่หนึ่ง ท่ามกลางสายตาตึงเครียดทั้งหกวิถี ก่อนจะเอ่ยช้า ๆ ว่า
“ไป๋เวย นับแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าเป็นศิษย์คนที่หกแห่งสำนักของข้า เซียนจวินหมิงซิน สืบรุ่นที่แปด”
กล่าวจบ นางก็อมยิ้มมองเด็กน้อยทั้งหก
ทั้งหกมองหน้ากันไปมา หลังจากเงียบงันอยู่ชั่วครู่
“ยอดเยี่ยม!” หลี่เยี่ยนเป็นคนแรกที่ส่งเสียงโห่ร้อง
สือเจียนผ่อนลมหายใจหนัก ๆ ใบหน้าปรากฏรอยยิ้มโล่งใจ
หลิ่วชิงซวงกับหลินจิ้งกอดกัน ร่ำไห้ด้วยความยินดี