กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 676 ภูเขาปู้จวิน (แปด)
จากนั้นไป๋เวยก็ถอดเสื้อผ้าขาดรุ่งริ่งที่แทบแข็งเป็นแผ่นออกอย่างยากลำบาก ไม่สนใจว่าน้ำพุจะเย็นเยียบเสียดกระดูก แล้วบรรจงชำระล้างคราบโคลนบนใบหน้า แขน และทั่วร่าง
น้ำพุเย็นเฉียบทำให้นางสั่นเทาไม่หยุด ทว่าก็ช่วยให้สมองที่พร่ามัวปลอดโปร่งขึ้นไม่น้อย
ไป๋เวยบิดเสื้อผ้าเปียกที่ซักแล้วให้หมาด ก่อนกางตากบนโขดหินข้างกาย จากนั้นก็หา กิ่งไม้มาทำเป็นราวเล็ก ๆ แล้วก่อกองไฟด้านล่างเพื่อผิงเสื้อผ้า
ระหว่างรอ ไป๋เวยก้มดูในสระน้ำอย่างละเอียดว่ามีปลาหรือไม่ ครั้นแน่ใจว่าไม่มีปลาแล้วจึงกอดเข่าทั้งสองข้าง นั่งเฝ้าอยู่ริมสระ คอยจับตาความเคลื่อนไหวรอบด้านอย่างระแวดระวัง