กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 626 ทะเลหมอกพรางรอย (4)
มองปีศาจวายุสีเทาอมครามที่โถมเข้ามาไม่หยุดราวไร้สิ้นสุด แววตาของไป๋เวยพลันเคร่งขรึม นางตัดสินใจอย่างรวดเร็ว
นางหันไปตะโกนบอกสหายที่อยู่ข้างกาย “ไป๋เสวี่ย ข้าจะเป็นฝ่ายโจมตีหลักอยู่ด้านหน้า เจ้าอยู่ข้างหลังข้า คอยจัดการพวกที่หลุดรอดไป หลิงเยว่ เจ้าตามหลังไป๋เสวี่ย คอยเก็บแก่นอสูร”
“เข้าใจแล้ว พี่หญิง”
เจตจำนงแห่งศึกของไป๋เสวี่ยพลุ่งขึ้น พลังแสงจันทรารวมตัวอยู่ในฝ่ามือเล็ก ๆ ของนาง
หลิงเยว่พยักหน้าแรง ๆ แล้วตามอยู่ด้านหลังไป๋เสวี่ยอย่างกระชั้นชิด
ไป๋เวยสูดลมหายใจลึก พลังวิญญาณในตันเถียนพลุ่งทะลักดุจสายน้ำ
นางก้าวออกไปหนึ่งก้าว เผชิญหน้ากับฝูงปีศาจวายุที่โถมเข้ามาอย่างไม่หวั่นเกรง