กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 627 ทะเลหมอกพรางรอย (5)
ระหว่างเดินทาง พวกเขายังถูกโจมตีต่อเนื่องอีกหลายระลอก
มีม่านหมอกที่รวมตัวเป็นรูปร่างขึ้นจากไอหมอก ส่งเสียงคำรามแล้วพุ่งเข้ามา
มีสัตว์อสูรห้วงสุญญตาที่ซุ่มอยู่ในเงามืด จู่ ๆ ก็ยื่นหนวดออกมาโจมตี
กระทั่งยังมีคางคกสปอร์เน่าฝูงหนึ่งที่พ่นพิษกัดกร่อนออกมาได้
ทว่าการร่วมเป็นร่วมตายและต่อสู้เคียงบ่าเคียงไหล่กันมาเนิ่นนาน ทำให้การประสานงานของพวกเขาเข้าขากันอย่างน่าทึ่ง
พวกเขาหาวิธีรับมือได้เสมอในเวลาอันสั้นที่สุด พลิกพ้นอันตรายได้ทุกครั้ง
หลังถูกสังหาร อสูรเหล่านี้ต่างทิ้งแก่นอสูรสีสันหลากหลายไว้โดยไม่มีข้อยกเว้น
“ฮ่า ๆ… ได้แก่นอสูรขั้นเจ็ดมาอีกสามเม็ด”