กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 584 คำขอร้องของโม่เหยียน
เมื่อเห็นศิษย์พี่ใหญ่ ในใจไป๋เวยก็คล้ายยกหินก้อนหนึ่งลง นางเผยรอยยิ้มกล่าวว่า “ศิษย์พี่ใหญ่ ไม่ได้พบกันนาน ท่านปลอดภัยดีหรือ ข้ามีธุระส่วนตัวต้องจัดการ พอดีผ่านแถวโยวโจว จึงแวะมาดูท่านกับศิษย์พี่รอง”
ทว่าเมื่อได้ยินคำว่า ‘ศิษย์พี่รอง’ รอยยิ้มสดใสบนใบหน้าเยี่ยนชิงก็ค่อย ๆ จางลงให้เห็นชัด ความยินดีในแววตาถูกแทนที่ด้วยความกังวลหนักอึ้ง
มุมปากเขาฝืนยกขึ้นเล็กน้อย น้ำเสียงก็ทุ้มต่ำลง “อืม…ข้าอยู่ที่นี่ดีมาก ไอภูตวิญญาณมีเพียงพอ จิตวิญญาณแข็งแกร่งขึ้นไม่น้อย ส่วนอวิ๋นหยางเขา…”