กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 581 คนโง่งมในรัก
นางปิดสมุดแล้วยื่นคืนให้โม่เหยียน “ขอบคุณผู้ดูแลสำนัก ข้าจำได้แล้ว”
จากนั้นนางทำตามที่เคล็ดวิชาบอก เพ่งจิตมองเข้าไปภายใน แล้วชักนำพลังวิญญาณในร่าง
นางค่อย ๆ นำทางแสงทองอันมหาศาลที่แม้ตนจะมองไม่เห็นแต่สัมผัสได้ว่ามีอยู่ ราวกับรวบปีกเสื้อคลุมแห่งแสงที่ไร้รูปร่าง ก่อนค่อย ๆ เก็บงำและหลอมรวมเข้าไปภายใน
เมื่อนางท่องเคล็ดคาถาจบ การโคจรพลังวิญญาณก็ครบหนึ่งวัฏจักรปราณสวรรค์
นางรู้สึกได้ว่าพลังอบอุ่นบางอย่างที่เคยแผ่ล้นออกมารอบกายค่อย ๆ สงบและซ่อนเร้นลง
“ผู้อาวุโส ใช้ได้แล้วขอรับ!”
เสียงของโม่เหยียนเจือความยินดีและโล่งใจอย่างเห็นได้ชัด “แสงทองซ่อนลงแล้วขอรับ!”
ระหว่างพูด เขาก็ลืมตาขึ้นเต็มที่เป็นครั้งแรก