กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 561 กลับสำนัก ปิดด่านบำเพ็ญ
ไป๋เวยกับไป๋จี๋นั่งเรือเหาะกลับสำนัก
เรือเหาะแล่นผ่านหมู่เมฆด้วยความเร็วสูงยิ่ง แต่บรรยากาศภายในเรือกลับแตกต่างจากก่อนหน้าอย่างสิ้นเชิง
เหล่าศิษย์ไม่พูดคุยหัวเราะร่าเช่นเคย ทุกคนมีสีหน้าระแวดระวัง สายตากวาดมองทะเลเมฆด้านนอกเป็นระยะ
อากาศอบอวลไปด้วยความตึงเครียดที่ไร้เสียง
จำนวนศิษย์ผู้ดูแลกิจการที่ออกลาดตระเวนเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สีหน้าของพวกเขาเคร่งขรึม
ไป๋เวยยืนอยู่ในห้องส่วนตัวชั้นสาม มองควันไฟสงครามกับหมู่บ้านรกร้างที่พอมองเห็นเลือนรางและเคลื่อนผ่านไปอย่างรวดเร็วเบื้องล่าง คิ้วขมวดเข้าหากันเล็กน้อย
ความวุ่นวายในชิงโจวหนักหน่วงยิ่งกว่าตอนนางจากมา