เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 562 ทะลวงขั้นหลอมสุญญตา
การบำเพ็ญเพียรไร้กาลเวลา เหมันต์คิมหันต์ผันผ่านโดยไม่รู้ปีเดือน
พืชวิญญาณที่เสี่ยวจิ่วปลูกไว้ในปีนั้นเขียวชอุ่มเต็มที่มานานแล้ว ทั้งยังแพร่พันธุ์แตกหน่อเป็นต้นใหม่
หญ้าเมฆาเพลิงขึ้นเป็นผืนแดงดุจเมฆา ดอกน้ำค้างส่งกลิ่นหอมเย็นชื่นใจ ผลวิญญาณหลากชนิดห้อยเต็มกิ่งก้าน แต่งแต้มดินแดนวิญญาณครามให้เปี่ยมด้วยพลังชีวิต ปราณวิญญาณยังเข้มข้นยิ่งกว่าแต่ก่อน
บนพื้นแท่นหลอมกระบี่มีรอยกระบี่ลึกตื้นนับไม่ถ้วน ซึ่งเป็นตราประทับจากการฝึกฝนนับครั้งไม่ถ้วน
กลิ่นอายของนางยิ่งหนักแน่นสงบนิ่งและซ่อนเร้น
เมื่อจิตสำนึกแผ่กวาดออกไป นางก็สามารถ “มองเห็น” ลวดลายอันละเอียดที่สุดบนก้อนหินและพืชพรรณนอกถ้ำพำนักได้อย่างชัดเจน ทั้งยังแยกจิตออกจากร่างไปสำรวจไกลหลายลี้ได้ชั่วขณะ