กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 511 เสียงหัวเราะยังไม่ทันจาง ผู้คนก็จากไป
นางแทบจะจินตนาการภาพนั้นออก ว่าชิงหลวนผู้หยิ่งผยองจะปรายตามองไป๋เสวี่ยกับเสี่ยวจิ่วอย่างดูแคลนเช่นไร ส่วนอสูรหลีเซียนจอมเย่อหยิ่งอย่างไป๋เสวี่ยกับกวางผู้สง่าผ่าเผยอย่างเสี่ยวจิ่วก็คงไม่ยอมถอยให้กันแม้แต่น้อย ต่างฝ่ายต่างแยกเขี้ยวใส่กัน
ภาพที่เปี่ยมด้วยกลิ่นอายชีวิตเช่นนี้ตัดกับสมรภูมิอันโหดร้ายอย่างประหลาด ทำให้ความหนักอึ้งในใจนางเกิดรอยแยกขึ้น
“นั่นสิ!”
เจียงอวี๋เห็นว่าได้ผล จึงรีบเล่าอย่างออกรส “เจ้าตัวน้อยไป๋เสวี่ย อาศัยว่ามีท่านอาจารย์อาอาวุโสคอยหนุนหลัง ทั้งยังมีเสี่ยวจิ่วร่วมมือ ช่วงแรกจึงครองอันดับบนกระดานอยู่นานทีเดียว”
“นิสัยของชิงหลวนในบ้านข้าหยิ่งผยองเพียงใด จะยอมได้อย่างไรเล่า?”