กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 509 ซูหมิงเช่อ เจ้าโง่
ซ่งป๋อถอนหายใจเสริม น้ำเสียงซับซ้อน “เขาบอกว่า... เขาจะช่วยเจ้าพิทักษ์ทวีปห้ามณฑลให้ดี เขาบอกว่า... เขาจะปกป้องที่นี่ไว้ รอเจ้ากลับมา”
“เขาอยากให้ตอนเจ้ากลับมา สิ่งที่เจ้าเห็นไม่ใช่ซากปรักหักพังบนผืนดินไหม้เกรียม แต่เป็นบ้านเกิดที่... เจ้าเคยต่อสู้เพื่อมัน และคู่ควรให้เจ้าหวนกลับมา”
ศาลาริมน้ำกลับสู่ความเงียบงันอีกครั้ง
เงียบจนได้ยินเสียงเข็มตก
ไป๋เวยรู้สึกราวกับกระแสน้ำมหึมาที่ไม่อาจบรรยายได้กระแทกหัวใจอย่างรุนแรง ทั้งขมขื่น ตื่นตะลึง และยากจะเชื่อ
ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้ ที่แท้ในสถานที่ซึ่งนางไม่รู้ มีคนทุ่มเทเพื่อนางถึงเพียงนี้
ข้างหูเหลือเพียงถ้อยคำของเจียงอวี๋และศิษย์พี่ชายทั้งสองที่ดังก้องซ้ำไปมา