บทที่ 503 ออกเดินทางสู่เมืองไห่หลาน

บทที่ 503 ออกเดินทางสู่เมืองไห่หลาน

ความร่ำรวยชั่วข้ามคืนเป็นเช่นไร? ก็เป็นเช่นนี้

ความรู้สึกของการผดุงคุณธรรมแทนสวรรค์แล้วร่ำรวยไปด้วยเป็นเช่นไร? ก็เป็นเช่นนี้!

นางไม่เกรงใจแม้แต่น้อย ใช้จิตเทวะกวาดผ่านราวกับไม้กวาดขนาดใหญ่ ซู่ ๆ…

มุกจันทราเต็มหีบ ศิลาวิญญาณกองพะเนินเป็นภูเขา แร่กับปะการังหายาก…

สิ่งของทุกชิ้นที่มีค่า หลั่งไหลเข้าไปในเขตคลังสมบัติเล็ก ๆ ที่จัดเตรียมไว้เป็นพิเศษในมิติจิตวิญญาณสีครามของนาง ราวกับวาฬยักษ์ดูดน้ำ

ไม่นาน คลังสมบัติที่เคยเปี่ยมรัศมีสมบัติก็ว่างเปล่า เหลือเพียงของจิปาถะไร้ค่าและกล่องเปล่าหลายใบ

หลิงเยว่ยังคงค้นตามมุมต่าง ๆ อย่างไม่รู้จักพอ ดูว่ามีอะไรหลงเหลือให้เก็บตกหรือไม่

“ไปกันเถอะ เจ้าตัวน้อยขี้งก” ไป๋เวยหัวเราะพลางอุ้มสัตว์ตี้ทิงน้อยที่ยังคงหันมองไปรอบด้านขึ้นมา

“อื้อ ๆ!”