บทที่ 502 รวยแล้ว

บทที่ 502 รวยแล้ว

“ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เช่นนั้นก็ขอลากันตรงนี้”

ไป๋เวยไม่กล่าวอะไรอีก นางอุ้มหลิงเยว่ไว้ พลันแปรเป็นแสงกระบี่สีครามสายหนึ่ง พุ่งผ่าทะลวงนภาไปทางตะวันตกเฉียงใต้ มุ่งสู่รังเก่าของฉลามโลหิตที่แนวปะการังเขี้ยวดำ

ความเร็วของนางรวดเร็วยิ่งนัก ทิ้งรอยไอสีขาวยาวเหยียดไว้เหนือผิวน้ำทะเล

ไห่เหล่าชีกับพวกมองแสงกระบี่ที่ลับหายไป แล้วหันมามองเรือฉลามโลหิตลำใหม่เอี่ยม ก่อนจะกอดกันโห่ร้องด้วยความตื่นเต้น

เรือใหม่ ชีวิตใหม่!

สำหรับไป๋เวยที่เหินกระบี่เดินทาง สามร้อยลี้ทะเลเป็นเพียงช่วงเวลาสั้น ๆ เท่านั้น

แนวปะการังเขี้ยวดำสมชื่อจริง ๆ