กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 501 ขายเรือ
เหล่าโจรสลัดด้านหลังเขาก็คุกเข่าลงเป็นแถบ โขกศีรษะร้องขอชีวิตกันอื้ออึง เผยท่าทางน่าอับอายออกมา
เปลวเพลิงบนฝ่ามือไป๋เวยไหววูบเล็กน้อย คล้ายกำลังแสดงความไม่พอใจ มันยังเผาไม่สะใจเลย!
นางขยับความคิดเล็กน้อย บังคับข่มความปั่นป่วนของเพลิงบัวเขียวแห่งห้วงโกลาหลลง พร้อมกดความขุ่นเคืองที่บัวมรกตเคยหลอกนางในปีนั้นลงไปด้วย
ต้องทำให้มันเข้าใจว่า คนรับจ้างก็ต้องรู้หน้าที่ของคนรับจ้าง!
“พี่สาว พี่สาว~” ในตอนนั้นเอง หลิงเยว่ขยี้ตาพลางคลานออกมาจากอวน แล้ววิ่งเหยาะ ๆ มาถึงข้างเรือ
นางเกาะกราบเรือ ดวงตากลมโตเป็นประกาย จ้องซากเรือบนผิวน้ำกับเรือฉลามโลหิตที่เหลือเพียงลำเดียว จมูกน้อยสูดดมเบา ๆ ราวกับได้กลิ่นอะไรบางอย่าง