บทที่ 500 สังหารโจรสลัด

บทที่ 500 สังหารโจรสลัด

เรือฉลามทะเลแล่นฝ่าคลื่นไปตามเส้นทางกลับ พร้อมเสียงหัวเราะพูดคุยทั่วทั้งลำและกลิ่นหอมของอาหารทะเลย่าง

ไป๋เวยอุ้มหลิงเยว่ยืนอยู่บนดาดฟ้าท้ายเรือ รับลมทะเลที่เจือกลิ่นเค็มคาว

เจ้าตัวน้อยกินจนอิ่มหนำ พุงน้อยกลมป่อง กำลังกรนเบา ๆ อย่างพึงพอใจ ขดตัวหลับสนิทอยู่ในอ้อมแขนของนาง

เรือแล่นไปได้ไม่ถึงครึ่งวัน เรื่องยุ่งยากก็มาเยือนอีก

“ผู้อาวุโส แย่แล้ว เป็นพวกฉลามวิญญาณ! พวกสารเลวนั่นกลับมาอีกแล้ว แถมยังมีเรือเพิ่มมาอีก 2 ลำ!” เสียงกะลาสีร้องอย่างหวาดกลัวดังมาจากหอสังเกตการณ์

ไป๋เวยเงยหน้ามองไป

เห็นเรือโจรสลัด 5 ลำติดธงรูปกะโหลกฉลามอันน่าสยดสยอง กำลังเข้ามาล้อมเป็นรูปพัดอยู่บนเส้นขอบฟ้าเบื้องหน้า

จำนวนมากกว่าครั้งที่แล้ว ทั้งยังดุดันน่าเกรงขาม